عاشقانه

تو کجایی؟ تو کجایی؟ در گستره ی بی مرز این جهان تو کجایی؟ من در دوردست ترین جای جهان ایستاده ام: کنار تو تو کجایی؟ در گستره ی ناپاک این جهان تو کجایی؟ من در پاک ترین مقام جهان ایستاده ام: بر سبزه زار این رود بزرگ که می سراید برای تو

شاملو

نوشته شده توسط ساناز در 86/12/12 ساعت 1:13 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ساناز در 86/12/12 ساعت 1:4 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ساناز در 86/12/06 ساعت 23:7 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ساناز در 86/12/06 ساعت 22:45 موضوع | لینک ثابت

گفتمش دل مي خري؟ پرسيد چند؟

گفتمش دل مال تو تنها بخند....

خنده كرد و دل زدستانم ربودتا به خود باز آمدم او رفته بود....

دل زدستش روي خاك افتاده بود

جاي پايش روي دل جا مانده بود.

نوشته شده توسط ساناز در 86/12/06 ساعت 22:28 موضوع | لینک ثابت

یکی را دوست میدارم ولی افسوس او هرگز نمیداند

نگاهش میکنم شاید بخواند از نگاه من که او را دو ست میدارم ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی خواند

به برگ گل نوشتم من که او را دوست میدارم ولی افسوس او گلبرگ گل را به دست کودکی اویخت تا اورابخنداند

صبا را دیدم گفتم صبا دستم به دامانت بگو از من به دلدارم که او را دوست میدارم

نوشته شده توسط ساناز در 86/12/05 ساعت 0:47 موضوع | لینک ثابت

السلام علیک یا اباعبدالله

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/23 ساعت 12:44 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/23 ساعت 12:42 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/23 ساعت 2:49 موضوع | لینک ثابت

باز در چهره خاموش خيال

خنده زد چشم گناه آموزت

باز من ماندم و در غربت دل

حسرت بوسه هستي سوزت

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/23 ساعت 2:28 موضوع | لینک ثابت

حالمان بد نيست غم كم مي‌خوريم كم كه نه هرروز كم كم مي‌خوريم

آب مي‌خواهم سرابم مي‌دهند عشق مي‌ورزم عذابم مي‌دهند

خود نمي‌دانم كجا رفتم به خواب از چه بيدارم نگردي آفتاب؟

خنجري بر قلب بيمارم زدند بيگناهي بودم و دارم زدند . .

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/23 ساعت 2:18 موضوع | لینک ثابت

to + eshgh = zendegi.

zendegi + to = aramesh.

man - to = divonegi.

eshgh + divonegi = to.

zendegi - to = marg

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/23 ساعت 1:43 موضوع | لینک ثابت

   کاش رويا هايمان روزي حقيقت مي شدند...
    تنگناي سينه ها دشت محبت مي شدند...
سادگي، مهر و صفا قانون انسان بودن است...
    کاش قانونهايمان يک دم رعايت مي شدند ...
اشکهاي همدلي از روي مکر است و فريب ...،
کاش روزي چشم هامان با صداقت مي شدند...
    گاهي از غم مي شود ويران دلم ...،
کاشکي دلها همه مردانه قسمت مي شدند

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/23 ساعت 1:35 موضوع | لینک ثابت

وقتي که خدا داشت منو بدرقه مي کرد

بهم گفت: جايي که ميري مردمي داره که ميشکوننت ،

نکنه غصه بخوري ، من همه جا باهاتم تو تنها نيستي

تو کوله بارت عشق مي ذارم که بگذري،

قلب ميذارم که جا بدي ،

اشک ميدم که همراهيت کنه

و مرگ که بدوني برمگردي پيشم!!!

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/23 ساعت 1:31 موضوع | لینک ثابت

loveeee

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/23 ساعت 1:13 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/23 ساعت 0:56 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/23 ساعت 0:49 موضوع | لینک ثابت

دوست دارم

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/12 ساعت 11:47 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/12 ساعت 11:20 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/12 ساعت 11:13 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/12 ساعت 11:5 موضوع | لینک ثابت

چقدر سخته تو چشاي كسي كه تمام عشقت‌رو ازت دزديد

و به جاش يه زخم هميشگي‌رو روي قلبت هديه داد،

زُل بزني و به جاي اينكه لبريز كينه و نفرت بشي حس كني كه هنوزم دوسش داري.

چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به ديواري تكيه بدي

كه يكبار زير آوار غرورش همه‌ي وجودت له شده.

چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني

اما وقتي ديديش هيچي جز سلام نتوني بگي.

چقدر سخته وقتي پشتت بهشه، دونه‌هاي اشك گونه‌هاتو

خيس كنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه كه هنوزم دوسش داري

چقدر سخته گل آروزهاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار بار

تو خودت بشكني و اون وقت آرام زير لب بگي.

گل من باغچه نو مبارك.

نوشته شده توسط ساناز در 86/10/12 ساعت 11:0 موضوع | لینک ثابت

از خود لبريز شده ام

و طرح انگشتي پير بر بيني شكسته ام رشد كرده

بر پلكهام فحش مي نويسم

و لبانم را غنچه مي كارم

انگشتانم علامت هاي سؤال به هم فشرده شده اند

ديگر در آنها تعجب نخواهد روئيد

كوك مي كنم تار هاي صوتي ام را

و شور مي زند دلم

آغاز مي شوم در دست هايم كه باران در آنها جريان دارد

از سر انگشتانم مي بارم

بر تابوتي كه نام مرا نفس مي كشد

به جزر و مد چشمانم فكر مي كنم ،

اشك بر لبخندم مي لرزد

و ماه را از گوشه چشمم به خود كشي وا مي دارم

به امتداد راه فرو ميروم

و به رويش در انحناي غريب افق مي انديشم